Maurycy Gomulicki, Wojciech Puś, Iwo Rutkiewicz, Alex Urban / Od Sztucznej rzeczywistości do selfie. Autoportret w Polskiej Sztuce Współczesnej / BWA Wrocław, 6.10–26.11.2017

www.bwa.wroc.pl

Wystawa prezentuje tożsamość polskich artystów współczesnych różnych pokoleń. Odwołuje się do tradycyjnej konwencji artystycznego autoportretu, za punkt wyjścia biorąc twórczość jednej z najważniejszych reprezentantek rodzimej neoawangardy, Natalii LL. To próba uchwycenia w przekroju strategii ważnych twórców ostatnich dekad, ich stosunku do tradycji, awangardowej siły redefiniowania rzeczywistości przez sztukę, zdolności przeciwstawienia się ekonomicznej przemocy i wyzwalającego poczucia humoru.

Sposób w jaki widzimy i postrzegamy świat i siebie w nim jest nierozerwalnie związany z technicznymi środkami uwieczniania obrazu. Możliwości zapisu zmieniały się przez setki lat, ale to w ostatnich dekadach ewolucja technologii znacznie przyśpieszyła, zmieniając jednocześnie wyobrażenia o tym „jak jest” i jak ma być”. Kolejne techniczne rewolucje zmieniały narzędzia reprezentacji (i sztukę) nie tylko bezpośrednio, wprowadzając “nowe media”, ale też pośrednio, oferując za każdym razem obrazy, które wcześniej nie były do pomyślenia. Lustro, camera obscura, fotografia (wielokrotna ekspozycja, negatyw, zdjęcia z wykorzystaniem odbicia lustrzanego – tzw. portrety wielokrotne), film, zapis i korekcja cyfrowa obrazu, sieciowanie, a wreszcie banalny selfie-stick to kolejne wynalazki, które przybliżały nam nasz własny wizerunek, a jednocześnie, coraz bardziej destabilizowały naszą tożsamość. W dobie smartfonów i mediów społecznościowych bez trudu każdy może wykonać autoportret. Dziś nie potrzeba do tego ani blejtramu, ani gliny, ani żadnych nawet specjalnych umiejętności. Wystarczy palec. Wszystkie środki do jego powstania i publikacji mamy bowiem w kieszeni. Jednocześnie coraz mniejszą wagę przywiązujemy do prawdy tego obrazu, a nawet do prawdy w ogóle – mówi kuratorka wystawy Anna Mituś.

Kuratorzy wystawy: Anna Mituś i Paweł Jarodzki prezentując prace ikonicznych artystów takich jak Natalia LL, Krzysztof M. Bednarski, Katarzyna Kozyra czy Zbigniew Libera zestawione z pracami twórców młodszego pokolenia proponują przyjrzeć się zmianom w tworzeniu i perforowaniu własnego wizerunku. Publikacja własnych zdjęć łączy się z świadomością udziału w spektaklu, a ich bieg jest sterowany i programowany przez przemysł informacyjny. Z jednej strony funkcjonowanie w nim naszych wizerunków wiąże się z byciem kontrolowanym z drugiej strony ma w sobie wyzwalający potencjał. Bo skoro każdy może bez trudu zaprezentować siebie jako kogokolwiek, dlaczego by nie być, kim się chce? Kimś wpływowym, pożądanym, zabawnym, nad-atrakcyjnym. – opowiada Anna Mituś. Na podobnym założeniu bazuje najnowsza generacja feminizmu – selfiefeminizm to kolejne, nowe zjawisko obecne w przestrzeni Internetowej. Nie zabraknie go także na wystawie dzięki takim artystom jak Adu Karczmarczyk czy Aleksandra Urban.