Wojciech Puś — Given

10.05 — 4.06 2011

„Given” to świat fantazmatów, domysłów i wyobrażeń zbudowany wokół historii jednego zdarzenia – porwania 4 letniej dziewczynki Madeleine McCann w kurorcie Luz (Światło) w Portugalii w 2006 roku. Zdarzenie to stało się pretekstem do stworzenia projektu realizowanego w wielu mediach (film, instalacje świetlne, neony, ścieżka dźwiękowa, field recordings). „Given” jest opowieścią o efekcie motyla, teleportacji wątków, reinkarnacji motywów w świecie ogromnego zapotrzebowania na „sensację” i „wydarzenie”, oraz wszechobecnego poszukiwania nowych celebrytów. Tak naprawdę chcemy żeby historia nigdy się nie skończyła. Madeleine, żywa, czy martwa – najważniejsze, aby nigdy się nie odnalazła. By móc zadać kolejne, tysięczne pytanie „Did she fall? Or was she pushed?”… Film „Given” łączy w sobie cechy rasowego kryminału i opowieści o medium (w tym przypadku jest to historia o „wędrującym świetle” i „kinowości”). Kolejne rozdziały „Given” dają nam złudzenie zbliżania się do upragnionego momentu rozwiązania zagadki zniknięcia Madeleine, kolejne wątki mnożą kolejne przypuszczenia, kolejne „DANE” ukazują niezliczone serpentyny możliwości, domysłów, pobocznych wątków i odwołań – chociażby do motywów romantycznych, czy rozwiązań formalnych typowych dla „film noir”. W filmie wystąpili aktorzy teatralni/filmowi: Ewa Skibińska („Matka Teresa od kotów” reż. Paweł Sala) i Mariusz Bonaszewski („Las” reż. Piotr Dumała), a pieśń „Król Olch” wykonał Miłosz Gałaj – student Akademii Muzycznej w Gdańsku.

Projekt „Given” to również opowieść o medium światła. Dwie instalacje świetlne – „Paparazzi” i „Praia da Luz” („Plaża światła” – w miejscowości, gdzie zaginęła Madeleine) – w fizyczny sposób działają na widza. „Paparazzi” jest ironicznym interaktywnym obiektem świetlnym dla osób łaknących splendoru i blasku, dla tych „ready for those flashing lights”. Z kolei „Praia da Luz”, zbudowana z modułów ścian LED, obowiązkowych elementów każdego koncertu supergwiazdy, stała się rodzajem projekcji świetlnej, ukazującej kino i film jako czystą światłość, niematerialny, nieuchwytny, płynny zapis kolorów i świetlistości, dla których głównym odniesieniem są zjawiska mające swoje źródło w przyrodzie. Dwie prace dżwiękowe są uzupełnieniem cyklu: „Given – improvisations & moods for Madeleine” to wydana na winylu ścieżka dźwiękowa do filmu „Given” autorstwa Wojciecha Pusia, oraz „Given: field recordings” nagrana w Luz, w Portugalii. Cykl neonów „Given”, ścieżka dżwiękowa do filmu (CD), oraz instalacja świetlna „Paparazzi” zostały pomyślane jako rodzaj przestrzennego trailera do filmu „Given” i w tej formie były pokazywane w 2010 roku w Galerii ENTROPIA we Wrocławiu i Galerii Wymiany w Łodzi.

Wystawa w LETO jest kulminacją i podsumowaniem wszystkich wątków projektu. Film „Given” instalacja świetlna „Praia da Luz”, winyl z soundtrackiem do „Given” oraz nagrania atmosfer (field recordings) zostaną w Galerii LETO zaprezentowane po raz pierwszy